Queenstown

Donderdag 19 december

Met een zonnetje aan de hemel vertrekken we deze ochtend naar Queenstown. Te Anau was ons 'omkeerpunt'; vanaf hier gaan we weer noordwaarts en zullen dus soms ook wegen berijden die we in omgekeerde richting ook al hadden. We hebben de tijd voor een rit van ca. 170 km en stoppen dan ook regelmatig onderweg voor dan weer een bakkie koffie, dan weer een mooi uitzicht/bezienswaardigheid. Er staan hier gek genoeg langs de weg, op een schijnbaar verlaten plek, zomaar omgebouwde caravans of foodtrucks, waar een prima cappuccino valt te scoren, vaak ook met home-baked lekkernijen. Ook veel openbare toiletten, die schoon zijn en voorzien van toiletpapier, zeep en handdrogers. Daar kan een gemiddelde openbaar toilet in Zuid-Europa nog een puntje aan zuigen.... Bij één koffiepunt staat nog een gebouwtje waarin een winkeltje met huisdecoraties en zuivere Manuka-honing. Deze wordt gemaakt door bijen die uitsluitend nectar van de Manukastruik verzamelen, een wilde struik die overal in Nieuw-Zeeland groeit, maar slechts enkele weken per jaar bloeit. Manuka-honing heeft “antibacteriële en antioxidantieve eigenschappen” volgens de dame achter de toonbank, maar is bovenal ook nog eens verdomd lekker! We kopen een pot, niet te groot, want dat 23 kg koffergewicht van Air New Zealand hangt boven ons als het zwaard van Damocles 🥴....

Verderop langs de route treffen we bij een uitzichtpunt een aardig Amerikaans echtpaar, dat we op de Milford Sound ook al hadden gezien. Grappig, blijkbaar is er toch een aantal vaste routes om het eiland te doorkruisen....

Halverwege de middag bereiken we ons hotel in Queenstown, wat heel 'convenient' aan het water met strandje ligt. Een prima standaard kamer op de begane grond en we lopen na de check-in zo naar de boulevard en struinen het gezellig drukke centrum in.

Na zoveel rust en ruimte, maar dus ook stilte, is het ook weer heel leuk om een beetje stadse reuring om je heen te hebben. We merken sowieso dat we zachtjesaan wat blasé, dus minder snel onder de indruk raken van de schitterende natuur. Blijkbaar went ook dat……

Queenstown is een leuke stad, met veel toeristen, locals en vooral ook backpackers. We wisten het al van Dimphy en Merel, die ook hier resp. 15 en 12 jaar geleden ook voetstappen hebben gezet. Merel stuurt nog een foto van Queenstown tijdens haar reis en die konden we eigenlijk 1-op-1 kopiëren...al was de vegetatie nu inmiddels wat gegroeid... Grappig...

We hebben online alvast een paar herenkappers opgezocht, want Bert is ondertussen wel toe aan een scheerbeurt….. Hij kan over 1,5 uur terecht en we besluiten ons op te splitsen om even ons eigen ding te doen (lees: Jacq bekijkt de winkels en het centrum, Bert zakt op een terras neer). Als Jacq zich bij Bert op het terras voegt is het nagenoeg tijd voor zijn kappersafspraak. Jacq blijft lekker in de schaduw genieten van een Corona en wordt even later vergezeld van een aardige man, genaamd Roy, een local die zijn brood verdient met het geven van wijncursussen in en om Queenstown. Zoals zoveel Nieuw-Zeelanders die we spreken is hij benieuwd waar wij vandaan komen en wat onze plannen zijn. Hij is gewend aan al die nationaliteiten in Queenstown en meldt dat zijn bijna 17-jarige dochter straks ook wil reizen. Nieuw-Zeelanders zijn sowieso een reislustig volk, merken wij. Hij beaamt dat en vermoedt dat dat komt doordat ze op een eiland zitten. Toch redelijk afgesloten van de rest van de wereld, dus het wordt als normaal beschouwd dat ouders hun kinderen opvoeden tot ze ca. 18 jaar zijn, waarna ‘they’re being kicked out of the house’ om op eigen benen te staan, waarbij reizen om meer van de wereld te zien en hun blik te verruimen vaak wordt aangemoedigd. Daar sta je als Nederlander niet eens bij stil, denken wij: wij kunnen, als dat moet, per auto bijna een heel continent bereizen. Dat is hier iets lastiger…

Als Jacq vertelt dat we morgen de Southerns Alps willen doorsteken naar de plaats Haast aan de westkust om vandaar over de kustweg verder naar het noorden te gaan, meldt hij dat hij had gehoord dat het eerste stuk weg is afgesloten wegens een ‘slide ’: door b.v. hevige regenval glijden er stenen/rotsstukken van de bergwand en belanden op de weg. Hij geeft ons de website van de Nieuw-Zeelandse ANWB op om de laatste traffic update te bekijken. En ja hoor, ‘road closed ’ …🫣! Dat kan zo'n 2 tot 3 dagen duren eer het is opgeruimd en vrijgegeven. Kak! Hadden we gisteren nou net een overnachting geboekt op het betreffende traject 🥴...... Dus dan is de vraag: gaan we tot morgen wachten om te zien of de weg al open is, of nemen we het zekere voor het onzekere en cancellen we nu al de boeking en zoeken we een andere plek (en andere route)? We kiezen voor het laatste. Eigenlijk was de boeking niet kosteloos annuleerbaar, maar na enige uitleg van Bert en zich beroepend op overmacht, werd de boeking gelukkig geannuleerd zonder verdere gevolgen voor onze creditcard. Dat scheelt weer…. We passen onze route aan naar de andere ‘doorsteek’-weg en boeken in Methven een kamer in een ski-resort. Jawel, een ski-hotel, want in de Southern Alps wordt er behoorlijk aan wintersport gedaan. Komen we later nog op terug….

Nu dat is opgelost, gaan we opfrissen en halen een hamburger-to-go. Niet bij Ferg Burger waar iedereen het over heeft. Volgens eerdergenoemde Roy is dat zwaar ‘overrated’ en levert het inmiddels niet meer echt wat het belooft en is die van Devil’s Burger veel beter. Zo gezegd, zo gedaan. En het moet gezegd: de Devil Burger was echt top… Zeker als je lekker op een muurtje aan het strandje naar de ondergaande zon kijkt 😎. 's Avonds lopen we nog even het centrum in door de Steamer Wharf met pubs en eettentjes en doen nog een drankje met live music erbij. De wind steekt echter behoorlijk op, we worden koud, lopen terug naar het hotel en kruipen, na een heerlijk warme douche ieder in ons eigen 1,5 persoonsbed (!). Wat een ruimte, hahahahaha. En ook wel eens goed voor een ongestoorde nacht, want oh oh, wat hebben we ondertussen een hoop stuitermatrassen van 1.60m breed overleefd... 🤪.

Morgen dus op naar Methven!

P.S. Dank aan iedereen die de moeite neemt om te reageren op dit reisverslag, ook al hoeft dat niet. We vinden het stiekem toch wel erg leuk om af en toe een bericht te krijgen... 🥰😇