Milford Sound

Woensdag 18 december

Gisteravond heeft onze gastheer Nathan, na het horen van onze plannen om vandaag naar de Milford Sound te gaan waar we om 14.45 uur nog het laatste plekje op de rondvaartboot hebben geboekt, ons geadviseerdbom toch vóór 9.00 uur van hier te vertrekken, omdat vanaf 09.30 uur de eerste touringcars al op de weg verschijnen om toeristen van hier naar de boot te vervoeren. En als je daarachter komt te hangen op de weg.....Dat hebben ze sowieso dik voor elkaar hier in in dit land: vanaf elke plaats van enige grootte bieden touroperators een dagarrangement aan om van je accommodatie naar een attractie te vervoeren en weer terug. De prijzen daarvoor zijn ook niet kinderachtig, maar als je zelf geen vervoer hebt is het natuurlijk wel handig. Wij gaan echter lekker met onze auto; het is ongeveer een uur en 3 kwartier rijden over een (hoe kan het ook anders) mooie route. Opvallend veel stukken die blauw, wit en roze kleuren van de lupine-bloemen. Het lijkt de Keukenhof wel...😜. We zien het hier heel veel onderweg en het is een schitterend gezicht.

Om 10.45 uur draaien we de parkeerplaats van de vertrekhaven op. Kaartje kopen (we zijn belachelijk vroeg en moeten dus voor lange tijd betalen wat neerkomt op NZ$ 60.... nou nou, toe maar... "Het mag wat kosten", zeggen we nog tegen elkaar, een beetje mopperig omdat we vermoeden dat we het vanochtend best wat rustiger aan hadden kunnen doen...) Amper een touringcar onderweg gezien en als we via een houten walkway bij de terminal komen, staat op de daarvoor bestemde parkeerplaats nog geen enkele touringcar of bus.... Nu moeten we dus wel een paar uur stukslaan voor we de boot op kunnen! Jacq moet plassen en ziet ook meteen de incheckdesk van onze boot. Laten we dat maar gelijk doen dan.... De uiterst vriendelijke jongedame vindt ook dat we erg vroeg zijn en stelt voor om ons te verplaatsen naar een vaart eerder, waar nog een plekje vrij blijkt te zijn. Kijk! Dat scheelt weer 2 uur! We gaan nog even wat drinken en lopen dan naar onze vertreksteiger, waar al een stuk of 15 mensen gereed staan. We sluiten ons aan en gaan rustig wachten tot de boot weer aanlegt. En daar komt er weer een aan: zo'n travel-dad met vrouw in zijn kielzog die gespannen rondkijkt met zijn boarding tickets in de hand, op zoek naar de steiger. Met ferme pas stoomt hij op tot de gesloten toegangsketting van de steiger, daarbij iedereen botweg passerend en als we aan boord mogen is hij dan ook de eerste.... Wij lopen er zo'n 5 meter achter en zien iedereen rechtsaf naar de voorsteven lopen om via de lounge met een trap omhoog naar het open bovenachterdek te komen. Wij ontwaren echter bij het aan boord gaan links een schuine trapreling omhoog. We nemen de gok en belanden met 8 treden op het bovendek en zitten eersterang op een bankje heerlijk in de zon. Travel-dad zagen we nog van binnen aankomen, maar er was voor hem al geen plaats meer.... Lekker pûh..😜

Over de rondvaart van dik 1,5 uur in deze fjord kunnen we kort zijn: in 1 woord fantastisch.

Watervallen, zeehonden, de metershoge rotswanden waar je strak langs vaart, maken een onvergetelijke indruk. Bij de grootste waterval zorgt de kapitein er uiteraard voor dat we de kracht van het neerdonderende water even aan den lijve kunnen ondervinden. Het geeft zoveel waternevel dat het bijna op douchen lijkt... Geinig al die joelende mensen met capuchons op, dan wel natte koppen....🤭

Na terugkomst in de haven stappen we voldaan in de auto en Jacq rijdt terug naar Te Anau, terwijl Bert even een power nap doet. Het is nog steeds heerlijk weer en in Te Anau rijden we naar het centrum om lekker op een terrasje te zitten. En dan overvalt ons weer het gevoel dat er iets niet helemaal klopt: het is 26 graden buiten, de zon schijnt, we zitten in korte broek en shirt en op de achtergrond klinkt kerstmuziek.....😵‍💫🎄

We eten 's avonds in een heel gezellig restaurantje Redcliff en gaan dan naar onze B&B om lekker te slapen. Morgen keren we om en rijden weer noordwaarts; dit keer naar Queenstown!