Kaikōura!

15 december 2024 - Geraldine, Nieuw-Zeeland

Vrijdag 13 december rijden we, eenmaal in de haven van Picton aangekomen, van de boot af en zetten koers naar de plaats Kaikōura aan de oostkust van het Zuidereiland. De kustlijn moet hier indrukwekkend zijn met mooie trails om te bewandelen zowel bovenlangs de kliffen als onderlangs over het strand met rots en kleine stenen, zeehonden- en meeuwenkolonies. 

Het laatste stukje highway naar Kaikōura is een prachtige, slingerende kustweg, die zicht geeft op (wederom) een indrukwekkende kustlijn. We stoppen even op een uitkijkpunt om het allemaal even in te nemen....

Na het inchecken in onze B&B rijden we naar het centrum.. Nou ja, centrum: het is welgeteld 200 meter lang met aan weerszijden allerlei winkels en eettentjes etc. Best gezellig, eigenlijk! De grote supermarkt, tankstations, superstores etc. liggen aan de doorgaande weg erbuiten.

We struinen wat door de straat en hebben eigenlijk zin in een biertje op deze warme avond. We stappen café binnen met een ommuurde buitenplaats aan de achterkant. Perfect! Bierkeuze genoeg en lekker relaxte muziek erbij....totdat de eerste eters hun gerechten geserveerd kregen. We zagen al affiches met "Don't feed the birds!" maar de meeuwen proberen het uiteraard tòch. Ze verdringen elkaar op de tuinmuur en loeren hongerig naar de gedekte tafels. Een paar dappere meeuwen wagen het nog om fladderend op de punt van een tafel te landen, maar worden door de joelende en zwaaiende gasten weggejaagd. Wij zitten lachend om het hilarische schouwspel er een stukje vanaf onder een parasol, maar besluiten dat hier wat eten geen optie is... 1 keer een 'meeuwendiner' is meer dan genoeg.

De volgende dag, zaterdag 14 december, schijnt de zon volop en trekken we onze stevige stappers aan onder de korte (afrits-)broek (ja, het Jo-met-de-banjo-gehalte stijgt nu tot ongekend niveau! 🥴), smeren ons goed in met factor 50 anti-zonnebrand, pet en zonnebril op, kortom: we zien eruit als echte hikers. Deze ochtend lopen we de Coastal Walk Path over en onderlangs de kliffen van Kaikōura. Het is eerst 10 minuten omhoog via een trap en steile helling. Even pittig om mee te beginnen, maar daarna is het een vlakke wandeling van zo'n kleine 2 uur langs de klif met hier en daar een panoramaplekje met zicht op de ruige kustlijn. We zien de beloofde zeehonden van bovenaf al liggen en zwemmen! Na de afdaling naar het strand gaan we onderlangs weer terug naar het vertrekpunt, alleen lopen we nu over de ruige strook langs het water, op keien, rotsplaten, kniehoog gras en zand. Blij met onze stevige schoenen! Wat dacht onze gastvrouw eigenlijk toen ze, gevraagd naar handig schoeisel voor deze hike, zei dat het prima op teenslippers kon????🥴😱

We passeren op gepaste afstand een kolonie zeehonden 🦭🦭🦭die lekker op de rotsen liggen te rusten. Gezellig gesorteerd per gezin, dus ook hele kleintjes (de zgn. 'huilers'). Eén mannetje is vol in actie; dacht waarschijnlijk: “Kids are so much fun; let’s make another one!”😂…tssss.. en dat in het bijzijn van kleine kinderen…🧐.

Ook sterft het van de zeemeeuwen, die op de rotsen aan de waterlijn hun nesten hebben goed gevuld met grijze pluizige kuikens... Ondanks de stank van vogelpoep 😵, is het een indrukwekkend gezicht. Ook goed om te zien dat nagenoeg alle wandelaars gehoor geven aan de oproep om gepaste afstand tot de dieren te houden!

De prachtige wandeling sluiten we af bij een aanbevolen tentje langs de weg met verse vis, schaal- en schelpdieren. Staat er elke dag totdat de voorraad op is; dan gaat de tent eenvoudigweg dicht. Punt. 😜

Bert bestelt een gebakken visje en Jacq een Paua Fritter: een typisch gerecht voor hier, wat gemaakt wordt van een zeeslak (Abalone) en als een pattie (platte schijf) wordt gebakken.

Dan rijden we terug naar het dorpje en melden ons op de P van de Whale Watch Boat. Hier hebben we echt naar uitgekeken en gelukkig hebben we al gehoord dat de kans om echt een walvis te zien vandaag gunstig is! 👏🏼

Aan boord van de ruime boot krijgen we uitvoerig informatie over allerlei soorten walvissen en hoe ze deze in de diepe wateren van de Zuidelijke Stille Oceaan hier opsporen. De aardbodem hier zakt vanaf de kust na een paar kilometer varen ineens naar een enorme kloof die nog eens 1,2 km dieper is. Daar schijnen sommige walvissen ook te kunnen komen.

Vanochtend is er al een walvis gespot en volgens de laatste gegevens heeft deze zich niet echt verplaatst. Wanneer de boot de beoogde locatie nadert, zet de kapitein de motor uit en laat een microfoon onder water zakken om evt. sonar/klikgeluiden op te vangen om te weten waar de walvis is. Goed nieuws: de walvis is gespot ! Ook helpt daarbij een klein vliegtuigje die vanuit de lucht de wateren afspeurt en zal rondcirkelen boven de walvis… De kapitein zal, omdat de ogen van walvissen aan de zijkant zitten en ze niet kunnen zien wat er vóór zich gebeurt, de boot rustig langszij de walvis manoeuvreren en stilleggen. Het is even wachten tot hij omhoog komt om ‘lucht te happen’, wat ca. om de 30-45 minuten gebeurt. Any minute now!  
En dan reuring op de boot: op 30 meter van de boot verschijnt een donkere massa waaruit ineens water spuit! Een joekel van een sperm whale is zojuist boven gekomen. We zien slechts de bovenkant van zijn kop, wat 1/3 van zijn lengte is, en maar 1/10 van zijn totale body mass boven water. Niet te bevatten, wat er dan nog onder water moet zitten 😱…… na zo’n 15 minuten besluit het dier weer naar de diepte te gaan en we zien zijn staartvin nog net mooi boven water komen voor een foto 👍🏽. Wow!

Ondertussen is in de verte ook een enorme school dolfijnen gezien, dus zetten we daarnaar koers. Al voor we er zijn wordt de boot begeleid door speelse dolfijnen die met onze boot mee zwemmen. Razendsnel zijn ze, als een scheermes snijden ze door het water en het stikt van de baby-dolfijnen! Zelfs de lady speaker aan boord is helemaal verrukt! Blijkbaar hebben we echt een top resultaat met onze tour gehaald, we hadden het niet beter kunnen treffen…. We raken er niet over uitgepraat….zo gaaf!

Aan het eind van de warme middag hebben we zin in koud bier en zakken we maar weer in hetzelfde café neer, waar de meeuwen het vandaag laten afweten 🤔 dus we wagen het erop en eten hier een lekker happie.

Morgen een mooie rit naar Geraldine, als tussenstop van 1 nacht op de route naar het zuiden….

Voor wie het nog niet doorhad: we hebben ook video’s geplaatst!👍🏽

Foto’s

5 Reacties

  1. Atie Kranenburg:
    16 december 2024
    Wat een prachtige reis !!! En weer een prachtig verhaal !!!🥂
  2. Dennis:
    16 december 2024
    De video’s zijn fanatastisch!
  3. Marjon:
    16 december 2024
    Wat prachtig allemaal!!! 🤩🤩
  4. Mam:
    16 december 2024
    Lieverds,vanmorgen om 05.00 opgestaan om op tijd te reizen naar de immigratie in
    Tasik
    Ik moest mijn Exit Permit verlengen.
    Chepy en Ira hebben ons naar toe gereden.
    In de auto las ik jullie fantastisch verhaal,maar reageren was niet zo gemakkelijk in de auto.
    Nu om 22.00 pas thuis en meteen douchen lig ik in bed jullie deze reactie te schrijven.
    Wat heb ik weer genoten van jullie
    Verhaal...awesome.
    Uiteraard ook de foto's....prachtig.
    Jo- met- de-banjo
    zag er uit toen je van hier vertrok...lag op mn tong om het te zingen,toen ik jullie zag.Stevige schoeisel,maar wel
    "charmant" 😄
    Dank jullie wel en geniet verder van de reis.
    Tot de volgende verhaal.
    Liefs en knuffels van mam ❤️❤️
  5. Ernst:
    21 december 2024
    Wat een heerlijke verhalen allemaal, te gek ik deed nooit aan bucket lists, maar begin te twijfelen!