Update!

Tijd voor een update:
Het is nu vrijdag en de afgelopen dagen hebben we genoten van alles waar we zo naar uitkeken. Oma geniet van onze aanwezigheid (en wij van de hare), staat meteen weer in de zorg-modus en we laten het ons maar lekker welgevallen, want ze duldt hoegenaamd geen tegenspraak ...🫷 Ze heeft zowaar 2 kerststollen en zelfs een paar flessen wijn (naast bier) in huis, zodat de avonden soms zeer geanimeerd verlopen 🤭🤣.
We praten bij, sturen foto's naar het thuisfront en doorstaan dapper de klamme hitte overdag. Af en toe barst de hemel open en valt een enorme regenbui op ons dak (letterlijk) wat ook een indrukwekkend uitzicht vanaf de veranda geeft. Praten wordt door de enorme herrie echter wel wat lastiger 🙉

We zijn er al op uit geweest op de supersonische scooter van oma. Jacq kruipt maar achterop bij Bert, wel zo makkelijk en deze trekt het met gemak. Soms niet, soms wel rijden we met helm op, maar door de hitte is het geen pretje. 

Eergisteren weer Batu Karas bezocht, het strand in de buurt. Grappig dat we na 8 jaar nog steeds feilloos de weg weten.... Er is weer veel veranderd, nieuwe hotels en eetgelegenheden. De oude, die we nog kenden, zijn deels al gesloten, want hebben het niet overleefd. Jammer om te zien dat de vervallen gebouwen leeg staan en soms half ingestort of met planken dichtgetimmerd zijn. Slopen en afvoeren is hier blijkbaar niet aan de orde. Nieuw en oud wisselen elkaar daardoor af. Het geeft een troosteloze aanblik hier en daar....

Gisteren (donderdag) was een echte regendag, dus een heerlijk lummeldagje. Lekker lezen, puzzelen, hapje en drankje, mijn ooit (17 jaar geleden?) voor oma handgeknutselde windmobile van stokjes en schelpjes weer in ere hersteld (die bewaart ook echt àlles! 😅), af en toe het stoepje geveegd (wat weer een 'beledigde' Iis oplevert. Foei, Jacq, dat is hààr taak....).

's Avonds vindt Jacq een verstofte congklak-plank en na enig zoeken diept oma zowaar een zak schelpjes uit een kast op, zodat Bert en ik een rondje spelen...volgens de spelregels die Jacq tot nu toe kende. Iis scharrelt een beetje achter ons heen en weer in de keuken en voorziet ons spel van zoveel commentaar, dat we vermoeden het hélemaal fout te doen. Met oma als tolk gaat ze Jacq al spelend uitleggen hoe het volgens haar moet en eerlijk is eerlijk: op haar manier is het nog spannender.... 🙏

Vandaag schijnt de zon en we besluiten naar Pangandaran te gaan. Met in onze tas sneeuwpoppetje Olaf (van Frozen) voor de zoekfoto's (Find Olaf!) Die we in eerste instantie voor de kleinkinderen maakten, maar inmiddels is het hele thuisfront aan het zoeken 🤓.
Ook gaat in de tas een potje met een deel van de as van Jacq's vader. Het is gelukt deze ongezien door de vliegveldcontroles te krijgen, dus kunnen we een plekje zoeken om dat uit te strooien.
Na vele bekende plekken in Pangandaran te hebben bezocht, lopen we uiteindelijk naar het strand, waar Jacq's vader destijds graag de ochtenden doorbracht, wanneer hij hier was. We lopen weg van de drukte en stappen met opgerolde broekspijpen de zee in. Met de wind in de rug zeggen we nog 1x gedag en strooien we uiteindelijk zijn as over de zee. Kan hij toch weer naar zijn geliefde strand......

Dan weer terug naar oma over de inmiddels nieuwe kustweg... Het asfalt is werkelijk een verademing in vergelijking tot de oude weg en Bert waagt het om met 70km/uur met Jacq achterop, beiden met helm maar slechts in korte broek en T-shirt en slippers/sandalen naar huis te scheuren.... 😮‍💨🫣. Oma is not amused.....