Toch volgens schema: Down Under!

De resterende dagen bij Jacq's moeder verlopen relaxed. Ondanks het voornemen van Jacq om bij Endang veel recepten los te peuteren, blijft het bij 3.... Dat heeft ook een beetje te maken met de ingrediënten die in NL niet zo makkelijk te krijgen zijn en als ze dat wel zijn, dan waarschijnlijk peperduur.

Bert heeft al aan het begin van ons verblijf hier last van warmteallergie, wat zich uit in de vorm van een dikke huid met vele jeukende rode bultjes op zijn benen en later ook armen. Ook Jacq krijgt op de op één na laatste dag, zij het in heel lichte mate, dezelfde verschijnselen in haar hals. Die verrekte benauwde hitte ook....

Intussen hebben we van Susi Air al meerder wijzigingen van onze vertrektijd morgen doorgekregen; iets later, nog iets later, toen wat vroeger en uiteindelijk weer bijna op de oorspronkelijke tijd ("due to operational problems"). Het lijkt allemaal geen probleem, we vliegen morgenavond pas om 19.50 uur van Jakarta naar Sydney.

Op onze laatste avond worden we onthaald op een waar feestmaal met kreeftjes, vis, groenten,sambal en dat alles geserveerd op een tafel bedekt met bananenbladeren, die aan de overkant zijn geplukt. De rijst wordt rechtstreeks op het blad voor je neus opgeschept en er is ook geen bestek. Lekker met de handen eten! Voor de gelegenheid zijn ook Chepy, onze chauffeur, en zijn vrouw Ira uitgenodigd. Laatste spreekt geen, maar verstaat wel Engels. Als ze onze bultjes ziet heeft ze meteen een advies wat we erop moeten smeren (naast de Calamine/zinkoxide die we hadden gehaald): geraspte gula jawa. Heerlijk zo'n huis-, tuin-en keukenmiddeltje.... Dus Jacq aan de slag en een half uur later zitten er 2 mierzoet ruikende gasten aan tafel, ingewreven met geraspte suiker. Lijkt het maar zo of zien wij ineens verdacht veel mieren op de grond.....? 🥴 Maar eerlijk is eerlijk: de huid begint te tintelen en lijkt inderdaad gladder te worden 🤓.

Dezelfde avond pakken we onze koffers weer in en maken de handbagage in orde en kruipen voor de laatste keer in het grote logeerbed.

De volgende ochtend ontbijten we lekker en gaan rustig onze spullen pakken. Intussen verschijnt ook Romli en we maken nog wat foto's ter herinnering. Het weer laat het wel afweten: de regen komt werkelijk met bakken uit de lucht vallen, maar iedereen staat erop mee naar het vliegveld te gaan om ons uit te zwaaien 😮‍💨. Chepy arriveert met de auto en de koffers en tassen worden ingeladen, alsook de passagiers. Endang en Romli gaan op de scooter. Als we op het vliegveldje aankomen, krijgen we te horen dat er vanwege het weer een delay van 2,5 uur(!) is voordat onze Cessna vanuit Jakarta hierheen komt. En pas over 2 uur wordt beslist OF er überhaupt nog wordt gevlogen.....Balen!!!! We sturen iedereen maar naar huis, maar niemand wil...🥰. Dit is wel spannend: als er niet wordt gevlogen, halen we op geen enkele alternatieve manier het vliegtuig naar Sydney vanavond... Niet per trein en ook niet per auto... 🫣. We zien de bui al hangen en zetten ons schrap voor een hoop geregel en omboeken van tickets, maar daar is om 11.45u het verlossende woord: ze zijn in Jakarta opgestegen en naar ons onderweg!🙏  We gaan dus opgelucht maar inchecken. Maar eerst het onvermijdelijke afscheid, er wordt geknuffeld, gehuild en vastgehouden, maar dan moeten we toch echt naar binnen voor het inchecken en dat geschiedt hier met een procedure en ingebouwde veiligheidsmarge, die zijn weerga niet kent... Kofferscan, (handbagage hoeft niet gescand), wegen van passagiers behangen met àl hun handbagage, controle van paspoort, afgifte boardingpass en wegen en afrekenen overgewicht bagage wordt hier heerlijk door één en dezelfde man gewapend met balpen gedaan aan een tafeltje met de weegschaal ernaast. De bagageband voor de koffers meet 1,5 meter en mondt uit in een gat in de buitenwand, alwaar evt.een bagagekarretje voor kan worden gereden. Heerlijk....

We zwaaien nog naar de wegbrengers door de ramen, werpen kushandjes toe en dan vertrekken zij toch maar naar huis. Het zit er weer op...😥.

We vliegen met een tussenstop op Bandung naar Jakarta en nemen daar de taxi naar Soekarno Hatta Airport en checken de koffers in. En raad eens? Onze Qantas-vlucht heeft een vertraging van 1,5 uur wegens 'weersomstandigheden'. Wij vragen nog: "Hier of in Sydney?" Maar volgens de Indonesische jongeman achter de desk was het in Sydney “omdat het daar sneeuwt” .... Hûhhh, sneeuw???!! Lekker dan, lopen we hier in onze dunne en korte kleding... Maar eerlijk gezegd geloven we er geen bal van. Zodra we even WiFi hebben, zie we dat het 27 graden in Sydney is... Hoe dan??!! Nou ja, het is wat het is. We zien het wel. We zitten even, boarden en vliegen vervolgens in zo'n 7 uur naar Sydney. Weer 4 uur extra tijdsverschil 😮‍💨.

In Sydney aangekomen ( waar streng wordt gecontroleerd op meegebrachte goederen), pakken we de taxi naar onze B&B in Potts Point. Prachtig! En ook nog lekker een kamer op de begane grond💪. We nemen een lekkere douche en lopen naar Fisherman's Wharf en Mrs Macquarie's Chair, het uitkijkpunt in de Royal Botanical Garden. Vanuit hier een prachtig zicht op het water waaraan The Sydney Opera House is gelegen en ook de Sydney Harbour Bridge. Nog even bedenken of we daar bovenlangs overheen gaan lopen 😩🫣.

Dan slaat het slaapgebrek toe en lopen we naar onze B&B terug om even een power nap te doen, want vanavond hebben we gereserveerd bij een goed aangeschreven restaurant The Butler, en laat die nou bij ons aan de overkant van de straat zitten!!! 🙏🙌. We doen ons tegoed aan de heerlijke gerechten met oorsprong in de Mexicaanse/Zuid-Amerikaanse keuken en kruipen na een wandelrondje in de buurt voldaan in het heerlijke bed van onze B&B.....